Wat is de zin van het leven als je toch alleen staat en alleen gaat? Zeg me dan wat ik doen moet nu ik er alleen voor sta.

Reikend naar je hand zoek ik naar jou, strijdend naar je hand denk ik aan jou, Voelend naar je hand, bang dat je me verlaten zou. Diepe gedachten die strijden om jou.

Inside I knew he was meant to be the guy that taught me about life. Even if he broke my heart eventually.

dep

Ik dacht dat ik met veel trots kon zeggen dat ik je overwonnen had. De strijd van eenzaamheid en  uitzichtloosheid. Een uitputtende strijd die me dreef tot het uiterste, mijn leven enkele keren bijna heeft proberen stopzetten en me heel wat littekens gezorgd heeft. De strijd waar ik jarenlang afhankelijk was van medicatie om me een klein beetje ‘beter’ te doen voelen. Een strijd die men familie ontzettend veel pijn gedaan heeft en een strijd waar m'n ouders me in mijn slechtste momenten op de grond zagen liggen en ik er bijna nietmeer geweest was. Maandenlang heb ik mijn best gedaan je proberen te overwinnen, opname na opname. Maar echt lang heb je me niet verlaten. Depressie, je bent een vreselijk iemand en ik zal er alles aan doen je te verbannen uit mijn leven. Welcome back mental hospital #psychiatrie #nogzeswekenendanovergeplaatst

Maar als we bang zijn om te sterven, in welke mate leven we dan nog?

het snijdt als een mes, het besef dat ik je nietmeer heb. stromend water op een open wond, dat is de pijn dat erop neer komt. Hopeloos boos, toen je voor haar koos. gebroken zoals een scherm, zo ging ik naar de hel. Hopen op iets goed, maar tranen in overvloed. Blik van woede, komt niemand ten goede. Bang van mezelf, allang.

is het niet vreemd?
hoe een lichaam steeds opnieuw blijft vechten,
blijft helen en genezen.
terwijl het hoofd het al lang heeft
opgegeven?

You’re the only person I’ve wanted since day one